bunu sana okutmayı çok isterdim

**sial82** · bir Hafta önce

Gerçekleştiği anda hiç haberiniz olmamasına karşın içinizi anlam veremediğiniz derin bir ürpertinin kapladığı ve öğrendiğinizde sadece bunu yaşamış bir insanın o an içinde bulunduğunuz ruh halini anlayabileceği, annesini seven her evlat için küçük kıyamet niteliğini taşıyan, aşağıdaki yazıda anlatıldığı gibi derin pişmanlıklara yol açan olay.

Her zamanki sabahlardan biri diye düşünüyorum yatakta sağa sola dönüp dururken. Birazdan duyacağım sesi bekliyorum uyuşuk uyuşuk... "oğlum, kalk artık saat 8'e geliyor..."
her sabah uyansam bile mutlaka bu sesi duymam gerekir yataktan kalkabilmem için. Ancak bu sefer bir gariplik var gibi. Ortalıkta ses seda yok. acaba hasta mı diye düşünerek kalkıyorum yataktan. Doğru odasına... kapıyı açıp baktığımda bomboş bir yatak karşılıyor beni. En az bir gündür kimsenin yatmadığı belli, çarşafları olduğu gibi dümdüz ve tertemiz bir yatak.
o anda "şimdiki zaman"a dönüveriyorum. "o"nun yeni ve ebedi yatağının artık çok baişka yerlerde olduğu geliyor aklıma. Sıkıcı bir duygu kaplıyor benliğimi. bir yerlerden gelen garip ve sarsıcı hisler içinde kapıyı kapatarak dönüyorum evin diğer taraflarına..
Mutfağa doğru gidiyorum yine beklentiler içinde... ama daha kapıyı açar açmaz beklentiler yerini hayal kırıklıklarıına bırakıyor. İçeri girdiğimde suratıma çarpan sıcak buharların yerine buz gibi bomboş bir mutfak bekliyor beni. ne çoktan hazırlanmış ve beni bekleyen bir kahvaltı ne de sabah içmeden evden bir türlü çıkamadığım "sütlü" nescafem... hiçbiri yok... Sadece sağır edici bir sessizliğin kafamda yankılanan gerçekliği var. "o yok artık." kendi işimi görmek için birkaç hamle yapıyorum ama hepsi amaçsız birer devinime dönüyor birazdan ve ben vazgeçiyorum. Bulduğum ilk sandalyeye oturuyorum.
Artık içinde bulunduğum bu yeni yaşama nasıl ayak uydurabileceğimi düşünüyorum geçmişin buğulu karelerini hatırlayaraktan. 20 yıldır pek çok sorunumu söylememe bile gerek kalmadan bakışlarımdan anlayan insan olmadan nasıl yaşayabileceğimi kestirmeye çalışıyorum.
Sensiz ilk günümdü bu anne... ne kadar süreceğini bilmediğim günlerimin de başlangıcı aynı zamanda... yapabileceğim hiçbir şey yok seni geri getirebilmek adına. son 6 yılında babalık da yaptığın 20 küsür yılın sonunda belki çok iyi bir evlat olamadım sana... ama ben senin gibi bir annem olduğu için hep gurur duydum ve her zaman duyacağım. işte asıl zor olan ne biliyor musun anne? bunu sana karşı söyleyememiş olmak. belki çok defalar söylediğim ama bir türlü hakkını vererek söyleyemediğim o sözler... acaba annem biricik oğlunun kendisini dünyalar kadar sevdiğini bilmeden mi gitti diye düşünmek... işte sensiz kalmak kadar zor olan acı veren duygular bunlar...
yakın ya da uzak bilmiyorum ama gelecekte bir gün, bambaşka bir yerlerde yine buluşacağız. bundan en ufak bir şüphem yok.. ve işte o zaman sana hiç sarılmadığım kadar sıkıca sarılacağım, hiç söylemediğim kadar çok "seni seviyorum" diyeceğim. ve bir daha hiç ayrılmayacağız. o zamana kadar hep içimde bir yerlerde yaşayacaksın. uyandığım her sabah böyle bir anneye sahip olmanın gururuyla açacağım gözlerimi. ve bir gün anne... güneşi göremediğim ilk sabah ölümüm, sana kavuşma bayramım olacak.
seni seviyorum anneciğim

**biricik** · bir Hafta önce

çok güzelmiş...

**petek** · bir Hafta önce

eline sağlık cokk güzel okurken gözlerim doldu

**sial82** · bir Hafta önce

beğendiğinize sevindim arkadaşlar teşekkür ederim

**sial82** · 4 Gün önce

ne hız ellerini üzdün dünyadan
balanı tek koyup nereye gittin?
nasıl yok oluyormuş bir anda insan
sanki bu dünyada hiç yok imişsin..

güneş gurup etti... oda karardı...
bir anda yok oldun sen hayal gibi.
şimdi düşünürüm senden ne kaldı..
gönlünde hatıran kara hal gibi...

beni boya başa yetirdin anne
bize borçlu bildik her zaman seni
sen beni dünyaya getirdin anne
bense yola saldım dünyadan seni...

sen bana beşikte ninni çalmışsın
bugün ninni çalsam sana ben de mi?
senin şirin şirin ninnilerini
sana gaytarayım cenazende mi?

"uykun şirin olsun" diyerdin bana
"uykun şirin olsun" deyim mi sana
gerek ben başına dönüm dolanım,
beni hayat için hep uyutanım,
söyle ölümçün
nasıl uyutayım seni ben bugün?

bu nasıl dünyadır anlayamam ben,
cilvesi cürbecür, rengi cürbecür
dün öz nefesiyle seni isiden
bugün buza dönüp, taşa dönüptür

bu nasıl dünyadır...
insanoğlunun
hayali göktedir kendi yerdedir...
sağken omuzunda hayatın yükü
ölende ceseti çiyinlerdedir...
bu nice dünyadır bu nice dünya
ölüm hakikat hayatı rüya
derdimin gamımın ortağı sendin
niye yüz çevirdin ya niye benden?...
"derdin bana gelsin" hani diyerdin
niye dert ekledin derdime ya sen

annem, kimse seni darıltmamıştır,
ben seni
ben seni darıltan kadar.
şimdi kime açsam derdimi bir bir
kim benim derdime yanar sen kadar?
evin her yerinde görülür yerin
gözüm ahtarcıdır anne ey anne
"ninem" "hani" diyor küçük azerin
ne cevap verem ana ey ana
bilmem bilmem bilmem bu ölüm nedir
hayat var iken
nefesin ey anam hala evdedir
kendin yer altında taşa dönmüşsün

bugün yedin oldu...
annem yedi gün,
bizimle beraber ağlar odalar
sana
yalnız sana
sana demek için
gönlümde ne kadar bilsen sözüm var...

annem ısmarlandın anne toprağa
bu ölüm sineme çekti dağ benim
sen benim arkamda benzerdin dağa
sanki de arkamdan uçtu dağ benim...

ömrü başa vurdun altmış yaşında
altmışın üstünde durup yaşında
artık senin için durudğu zaman
benim çün dolaşır
gün olur akşam...
vakit geçer sen benden uzaklaşırsın
ben sana günbegün yakınlaşırım..

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Sen Bunu Bilmeyeceksin ...	black.shadow	Şiir	1	01-04-2008 22:14
sevgilin değil, sevdiğin olmak isterdim	black.shadow	Şiir	0	20-03-2008 22:34
iyi görmek isterdim onu	!p€k	Hikaye	0	05-12-2007 16:56
Sana DiyoRum Sana	!p€k	Şiir	0	30-11-2007 18:57
isterdim	black.shadow	Şiir	0	11-08-2007 13:13

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)